Ik mocht met Tomoko Mukaiyama een aantal voorstellingen mee om haar geluid te doen.
De japanse concertpianiste maakt naast muziek ook allerlei installaties en is wereldwijd behoorlijk actief.
Haar unieke pianospel, waarbij ze ook haar stem en lichaam gebruikt, heeft vele componisten geïnspireerd, waaronder Frederic Rzewski, Louis Andriessen en Alxander Raskatov. Meermalen zijn muziekwerken voor haar gecomponeerd of aan haar opgedragen. Mukaiyama werd uitgenodigd om op te treden met Ensemble Modern, London Sinfonietta, Ensemble Intercontemporain en het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Zij werkte samen met filmmakers, ontwerpers, architecten, dansers en fotografen, bijvoorbeeld Ian Kerkhof, Marina Abramovic, MERZBOW en Kim Ito. Met haar originele optreden, waarin zij ook video- en andere installaties gebruikt, heeft zij muzikale grenzen verlegd.
bron
Sapperdeflap.
Anyway, we waren op pad met “Show me your second face“.
Een muzikale reis in een voorstellings-/installatiejasje.
Ik zeg niet voor niets jasje (nudge, nudge) omdat het decor, naast een vleugel, vooral bestaat uit een prachtige maar gigantische jas, ontworpen door Niels Klavers & Astrid van Engelen. Deze jas lag als een softijsberg op het podium aan het begin van de voorstelling, werd gaandeweg de voorstelling met allerlei motortjes van Tomoko, die al piano speelde in die bult, getrokken en werd zij aangekleed met dat decor.
Zonder overdrijven: tout spectaculaire.
In ‘Show me your second face’ legt pianiste en componiste Tomoko Mukaiyama het accent op twee visuele objecten. Het ene is haar piano, het andere is de ‘ultieme concertkleding’, een mode-installatie van de hand van het modeontwerpersduo Niels Klavers en Astrid van Engelen. Muziek, kunst en mode komen samen op het toneel. De muziek is een collage van 400 jaar pianoliteratuur gecombineerd met nieuwe elektronische muziek: Sweelinck, Bach, Korndorf, Kerkhof en Mukaiyama.
bron
En laat ik nu toevallig mijn cameraatje weer eens bij me hebben.
Daarbij eerst twee foto’s van de nieuwe, tijdelijke zaal van Korzo in Den Haag.
Na Apeldoorn was dat de plek waar we op kousenvoeten de jas over de vleugel drapeerden.
Korzo in Den Haag wordt verbouwd en nu zitten zij met een tijdelijke lokatie op de 5de verdieping van een oud KPN-pand nabij het Centrale Station. Prima plek om te werken als je een beetje kan omgaan met een soort van festival-setup. De zaal zelf is echt prachtig en met een mooie akoustiek. We waren met Tomoko de eerste voorstelling ‘ever’ op die lokatie en het was allemaal nog niet helemaal klaar. De dimmers en versterkers moesten nog worden geplaatst op onze bouwdag. Van dattum. Maar zoals ik al gewend ben werkten de mannen en vrouwen van Korzo zich helemaal het vierkant om het zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. En dat is ruimschoots gelukt.
Wat heb ik toch een leuk beroep, denk ik wel vaker.
Klik op de ‘thumbnail’ voor een vergroting.
Comments (1) 
Themocracy